Pałac i park w Pągowie

Zaczynamy naszą wycieczkę po Ziemi Namysłowskiej od Pągowa (niem. Pangau), ponieważ znajduje się tam jeden z lepiej zachowanych kompleksów dworskich. Nie chcę Państwa zniechęcać już na początku, pokazując jakąś ruinę, a jest ich u nas wiele. Przyjdzie na nie jeszcze czas.
Pałac w Pągowie został zbudowany w latach 1875-1876. Przebudowywano go gruntownie dwukrotnie w 1918-19 i w 1937 roku. Całym obiektem zarządza obecnie spółka „Pagro”.

Jest to dwukondygnacyjny budynek z czterospadowym dachem, usytuowany w północnej części parku. Zbudowany na planie prostokąta. Zapewne wzniesiono go na miejscu starszej budowli, która spaliła się w 1700 roku, być może wykorzystując jej fragmenty. Od frontu pałac posiada podjazd oraz okazały portyk kolumnowo-filarowy, tylna elewacja ma w części centralnej taras z obustronnym zejściem do ogrodu.

Pałac od frontu

Ogrodowa elewacja pałacu

Zejście z tarasu do ogrodu

Niestety o wnętrzu nie mogę wiele powiedzieć, ale przez zamknięte drzwi dostrzegłam ładnie zachowaną stolarkę oraz kominek. Mam nadzieję, że w przyszłości uda mi się zajrzeć do środka. Jednak na zewnątrz wypatrzyłam kilka uroczych detali.

                            Kołatka w drzwiach pałacu                            Dzwonek z motywem krowy przy palacowych drzwiach

Gargulec (czyli ozdobne zakończenie rynny dachowej) przy tarasie frontowym

Przed pałacem znajduje się rozległy dziedziniec z dobrze zachowaną zabudową folwarczną (spichlerz, gorzelnia, stajnie, wozownie) pochodzącą przeważnie z końca XIX wieku. Na zachód od pałacu mieści się klasycystyczna oficyna dworska z 1835 roku.

Zabudowania gospodarcze

Założenie parkowe jest położone na południe od pałacu. Jest to park typu swobodnego, tzw. park krajobrazowy. Został zapewne założony na przełomie XVII i XVIII, jednak dziś możemy oglądać jego formę ukształtowaną głównie w II poł. XIX wieku i na początku XX wieku.

Park od strony zachodniej

                                      Zachodnia aleja lipowa                                                                                 Stara lipa

Przed elewacją ogrodową znajduje się czworoboczna polana, ujęta po bokach podwójnymi rzędami starych lip. Bardzo ładnie zachowana jest zwłaszcza alejka zachodnia, którą widzimy na zdjęciach. W zachodniej części parku jest wzgórek widokowy przeznaczony dawniej zapewne na umieszczenie altany ogrodowej, z której okien poprzez polanę roztaczałby się widok na pałac. W drzewostanie parku mamy lipy drobnolistne i szerokolistne, buki zwyczajne, klony pospolite, platany klonolistne, sosny wejmutki i kasztanowce. Park jest bardzo dobrze utrzymany i naprawdę przyjemnie po nim pospacerować, próbując wyobrazić sobie, jak też mógł wyglądać 100 lat temu. W październikowe przedpołudnie prezentował się urokliwie.

(Źródła: K. Dubel, Parki podworskie w województwie opolskim, Opole 1998, s. 136-138. oraz Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. VII: Województwo opolskie, pod. red. T. Chrzanowskiego i M. Korneckiego, z. 7: Powiat namysłowski, Warszawa 1965, s. 51 )

Wszystkie zdjęcia własnego autorstwa